Het lelijke jonge eendje is ongetwijfeld één van de bekendste cultuursprookjes van Hans Christian Andersen. Het verscheen als prentenboek reeds bij Christofoor (1996) en bij Lemniscaat (1997) en werd in 2000 in de sprookjesreeks van De Vier Windstreken opgenomen. De tekst wordt steeds sterk ingekort en moet wijken voor doorgaans prachtige illustraties, die een eigen interpretatie van het sprookje uitdrukken. Kaarina Kaila (Christofoor) tekende het gehele verhaal met menselijke protagonisten die dierenmaskers dragen. Zo onderstreept zij het karikaturale karakter van het sprookje, dat als een satirische fabel over vooroordelen en intolerantie gelezen kan worden. Natascha Stenvert (Lemniscaat) vatte de existentiële nood van het jonge eendje in bladgrote litho's. Het zijn stuk voor stuk expressieve illustraties die van angst, onzekerheid, sociaal isolement en metafysisch isolement getuigen. En nu zijn er de tekeningen van Bernadette, die het sprookje misschien een iets liefelijker karakter geven. De centrale protagonist, het eendje zelf, wordt nooit echt uitvergroot. Dubbele bladgrote illustraties tonen het drukke leven aan op de vijver, op het boerenhof, op de weilanden, aan de oevers enz. Het eendje is slechts een nietig wezen in dit steeds weidse landschap; het eendje is een eenzaam wezen t.o.v. de vele andere dieren, die steeds in groep optreden. De sociale integratie lukt slechts op het einde, nadat het eendenjong tot een sierlijke zwaan uitgegroeid is. De grote emoties (het verdriet, de angst, de onzekerheid, de nieuwsgierigheid, maar ook de vreugde) worden bij deze illustratietechniek evenwel niet in beeld gebracht. Vanaf vier jaar. [Harlinda Lox]

Het overbekende verhaal over een lelijk grijs jong eendje, dat zich verstoten voelt van de andere eendjes, en ook kippen en kalkoenen vinden hem maar lelijk. Verdrietig trekt hij de wijde wereld in, en merkt nergens welkom te zijn, tot hij door een boer wordt opgenomen voor hij helemaal bevriest. In de lente ontdekt hij dat hij geen lelijke eend is, maar een erg mooie zwaan. Aardig oblong prentenboek met traditionele, sfeervolle, zachtgekleurde aquarellen, paginagroot, en soms over twee bladzijden en ook kleinere op de witte tekstpagina's. Het oorspronkelijke sprookje wordt bijna geheel gevolgd en biedt dus weinig verrassingen. De tekst laat zich prima voorlezen. De illustraties verbeelden het sprookje erg goed, waarbij het kleurgebruik goed aansluit bij de verschillende seizoenen. Geen eenvoudige opgave om zo’n bekend verhaal nogmaals te illustreren, maar deze illustrator heeft dat uitstekend gedaan. Een mooi prentenboek als aanvulling op al die andere prentenboeken over dit sprookje. Vanaf ca. 5 jaar.

Het bekende sprookje van H.C. Andersen wordt hier naverteld door de illustrator. Hij doet dat zonder veel franjes en volgt het oorspronkelijke sprookje vrij nauwkeurig. Het boek is rijkelijk geïllustreerd met mooie aquarelprenten. Een leuke aanwinst in de sprookjesrij.