Wie de cups van Hanka Kupfernagel in handen krijgt, is beslist een sportfan. Of een liefhebber van vrouwelijk schoon. Patrick Cornillie serveert je een sappig stuk vol bonte wielerverhalen; over de massahysterie tijdens de Tour en of de hostesses het wel zien zitten om zo’n stinkende kampioen op het podium te kussen.
De auteur schrijft ook meeslepend over legendarische gebeurtenissen uit de wielergeschiedenis. Het leest alsof je het van op de eerste rij meemaakt. Zo is er bijvoorbeeld het dieptepunt uit de carrière van Wim van Est. Hij tuimelde in een ravijn tijdens de Tour van 1951. Roger Decock kneep destijds zijn remmen dicht om hem te helpen. Aan die beschermengel dankt van Est zijn leven. Heel fijnzinnig is het portret dat Cornillie schetst van ene Roberto, een moegewerkte Italiaanse immigrant die tijdens Luik-Bastenaken-Luik eenzaam langs de weg staat te wachten op het grote moment. Helemaal niet om voor de renners te supporteren. Gewoon om, zoals elk jaar, via de camera de groetjes te kunnen doen aan zijn oude moeder. Helaas is hij net niet te zien op het beeld. Gekneed als journalist weet Cornillie dus ook de pakkende verhalen uit de omgeving van het wielercircuit aan te snijden, zonder goedkoop in te spelen op het sentiment.
Zo voelt het althans niet aan wanneer hij het boek afsluit met de begrafenis van Stive Vermaut. Geen geforceerde constructie in de hoop het boek nog meer te doen nazinderen, maar gewoon oprechte journalistiek, zonder een blad voor de mond te nemen. Leuk zijn steeds de nostalgische foto’s, opgevist uit een ver verleden. Verwacht je aan columns, stukjes poëzie, leuke hersenspinsels en vooral boeiende verhalen uit de koers. Een dun boekje waar je vlug doorheen fietst. Echt iets voor wielerfanaten.
[Andy Campe]

Een verzameling wielerverhalen van uiteenlopende aard, van columns over dolle hersenspinsels tot autobiografische anekdotes en wielerhistorische verhalen. De Vlaamse auteur giet zijn observaties in een eigen ironische stijl die soms literair en barok is, en op andere momenten authentiek volks. De meeste verhalen zijn erg onderhoudend en af en toe tovert Cornillie onvervalste pareltjes uit zijn pen ('wielrennen is een overwinning op de sterfelijkheid'). Van enkele verhalen verschenen vroegere versies in diverse tijdschriften. Wie zich laat leiden door de titel en hoopt op verleidelijk beeldmateriaal van de bekende wielrenster komt bedrogen uit. Of toch niet? Mooie uitgave in normale druk.